عيد قربان مبارك

سلام ديونه ها ازتون ممنونم كه اين طرفا پيداتون ميشه
امروز اومدم كه در مورد خودم مطالبي در وكنم. كه با كلاسش ميشه بيو بيو چي بود ..
بيو شيمي نه نه بيو متالو‍ژي
اي بابا اينم كه نيست. بيوه هه هه اين كه به من ربط نداره حالا نميدونم چي بود
چند وقت پيش تولدم بود اما وقت نداشتم بيام نت . اون چند كلمه هم كه نوشتم براي اين بود كه
گفتم حيفه روز تولدم آپ نكنم
البته روز تولدم خونه نيومدم. آهان يادم اومد ميشه بيوگرافي . ديدين بلدم. فكر كردين من نوفهمم. درست فكر كردين
اوه من كي بيدم ؟ نودونم خوب بيييييييد

خب بريم سراغ بيوتلگرام اوه چيز شد همون بيو گرافي
اسم: محمد
شهرت: اسم بزرگ خاندان
نام پدر: خودش
قد: يه چيزي در حدود ۱۰۹/۰ مايل - يا ۱۷۵/۰ كيلومتر- يا ۵/۱۷ دسي متر- يا ۵۲۲/۰ يارد -
يا ۷۴/۵  فوت - يا ۹۸/۶۸  اينچ
وزن: چيزي در حدود چند كيلو و 760 گرم
رنگ پوست: ته گرفته
رنگ چشم: قهوه اي مايل به بنفش
رنگ مو: خَره مايي اوه اشتباه شد خُرمايي. البته ديگه رنگ و رويي نمونده. بهتر بگم مشكي با مخلوط سفيد
سال تولد: ؟=9-4÷1+362-26+49-86+568
شغل: فعلن دوران بدبختي
مدرك تحصيلي: ديپلم مكانيك
تعداد خواهر و برادر: فقط دوتا داداش
رنگ مورد علاقه: مشكي
ميوه : توت فرنگي
حيوان: بزززززززززغاله
تيم فوتبال: جوراب فروشان اداره گاز
ورزش: پرتاب جانباز با ويلچر. ( مدال هم گرفتم البته در سطح كشوري )
بازيگر سينما: لئوناردو احمدپوراصل لندني ( دیدینش سلام منو برسونین )
دختر: دیگه سوال سیاسی نپرس دیگه اهه
كامپيوتر: شبيه سازي شده جزء كوچكي از مغز
تلویزيون: مزخرف
راديو: باهاش حال ميكنم. ( آخه با مخاطبش خيلي خودمونيه. راحت حرفش رو ميزنه )
كتاب: نباشه ميميرم ( البته كتابي باشه كه چيز جديدي يادم بده كه قبلا بلد نبودم )
خانه: قفس آدما
تلفن: صدا به دور بر. وسيله اي كه 24 ساعته بايد اشغال باشد
بالش: آخ خوابم وياد
پشه: بهش رو بدی باند فرودگاه میخواد
آسمون: سرفم گرفت چقدر دوديه
بسته ديگه خسته شدم
يكشنبه دوازدهم دي ماه سال شصت و يك شمسي برابر با هفدهم ربيع الاول 1403 قمري
مطابق با دوم ژانويه 1983 ميلادي .
ساعت حدود 11 صبح. بيمارستان فرح ( كه اسم جديدش اکبر آبادی ) واقع در مولوی.
يه نوزاد پسر به دنيا اومد. ايييي بابا چقدر وق ميزنه بسته ديگه كر شدم. آره من بدنيا اومدم.
به پيشنهاد خانواده پدرم ( مادرش ) قرار بود اسم منو قاسم بذارن
واي اگه اسمم قاسم ميشد چي. اما به لطف پروردگار من نجات پيدا كردم. به مناسبت اينكه روز تولد حضرت محمد بدنيا اومدم. اسمم شد محمد. البته اين تنها دليل نبود. دليل دوم اينكه روي ساق پاي چپ مامانم خال يا بهتره بگم لكي وجود داره كه مادرزاديه.
اگه درست بهش توجه كني نوشته شده محمد. من خودم باورم نميشد اما واقعي بود. به بعضي ها كه گفته بودم باور نميكردن اما وقتي ديدن دهنشون وا موند.
خدايا شكرت از دست قاسم راحت شدم.
نميدونين چه حالي ميده . روز تولد حضرت محمد بدنيا اومدم به همين خاطر سالي دوبار تولد ميگيرم. يه بار تولد خودم يه بارم تولد حضرت محمد.
به قول يسنا جونم فوز دلتون
سرعت در زمان: آغاز زندگي . طفوليت . كودكي .بيشتر از 70 درصد دوران كودكيم خونه مامان بزرگم ( طرف مادرم ) بودم.
چه دوراني بود . از ترس از وحشت زير پتو مخفي ميشدم گوشامم محكم ميگرفتم. هر روز صداي هواپيما مياد. چهار سالم بود كه از نزديك انفجار يه موشك رو ديدم. پناهگاه. تموم شد سال 68 اول دبستان . چقدر شيرين بود. عاشق كتاب بودم .
هميشه كتابهاي خالمو كش ميرفتم.خرداد 68 كارناممو گرفتم خوشحالم اما همه ناراحتن دارن گريه ميكنن. همه همه . چي شده ؟؟؟؟؟     ..............امام مرد................
دوران ابتدايي چقدر سريع گذشت. كلاس پنجم بودم كه دوچرخه BMX 16 خريدم. توي محل چه پوزي ميدادم.
کوچ کردیم. تهرانسر. چه جای با کلاس و آرومی بود( اون موقعه ها ). ساكن شديم
خيابان 23 ساختمان ۱/۴ طبقه دوم . خونه قشنگي بود
تابستون . من كلاس زبان ميرفتم حسابي راه افتاده بودم. دوران راهنمايي. 
يه بهار... اولين نامه عاشقانه دستم رسيد . بد موقعه اي بود سال سوم راهنمايي بودم باعث شد دو تا تجديد بيارم. خودمو خلاص كردم.حوصله شو نداشتم.راحت شدم .
حالا درس
دبيرستان . سال اولش تموم شد يه آزمون بپر توي هنرستان بهترين دوران زندگيم.
پيدا كردن سه تا دوست كه برام مثل برادر بودن سجاد. محمد. مازيار. اواسط سال دوم رفت و آمدهاي خانوادگي شروع شد.
اولين دعوت از طرف سجاد. اونروز چقدر خوردم. مازيار و محمد داشتن آتيش ميگرفتن. بعدش نوبت من بود. و بقيه...
سال سوم سجاد عاشق شد . سارا . برو بيايي داشت. مازيار هم كه بلاي جون دخترا بود. من و محمد هم كه تو نخ روزگار خودمون بوديم.
همگی با هم پيش ميرفتيم اما يواش يواش وضعيت خراب شد . اول محمد ديپلم گرفت . بعد سجاد . بعد من . مازيار هم كه ..........
كه هيچ وقت نتونست بگيره.
سجاد رفت سربازي . محمد دانشگاه بندر انزلي قبول شد. منم ميرفتم آموزشگاه بعدشم سركار.مازيار هم آواره روزگار سركار ميرفت اما با رفيقاش بود كه لعنت به اون رفيقاش.
سجاد رو تنها نذاشتم هر چند روز يكبار زنگ ميزدم. چند بارم رفتم شمال پيش محمد.
با مازيار مغازه زديم اما چند ماه بيشتر دوام نياورد.
برجهاي دوقلو اومدن پايين ما هم كركره رو آورديم پايين.
گذشت. روزگار چرخش پنچر شد. ايست بايد پنچري بگيريم. پسر اون آچارو بده. آچار 21 رو بده حواست كجاست. جك و بخوابون تموم شد. رووشن کن بریم 
بيشتر وقتا ميرفتم به پدر بزرگم كمك ميكردم. سال 81 آخراش بود. سجاد سربازيش تموم شد. صد دفعه بهش گفتم زود زن نگير .
آقا كارتش رو نگرفته زير سرش بلند شد. خلاصه رفتيم عقد كنون. همه فاميلاش مارو تحويل ميگرفتن. مازيار از هيچي خبرنداشت اما محمد باخبر بود.
مراسم جالبي بود. منو مامان باهم رفته بوديم. بيچاره مامان غريب بود. كسي رو نميشناخت. اما نه يكي هست . دوست خواهر سجاد كنار مامان بود. با خانوادش اومده بود.
آماده ه ه   بپررررررررررررررررر . فردا دوباره جشنه محمد هم اومد.
گذشت . سال 82
ارديبهشت بدترين ماه بود. بعداز برگزاري مراسم ختم يكي از فاميلا.برگشتيم خونه حسابي خسته بودم . 17 ارديبهشت. شب نسبتا آرومي بود . خوابيدم .
يه خواب وحشتناك ديدم. اما نه واقعيت بود. ساعت 5 صبح. داستان پرواز بود. پرواز آدما.
5:20 خونه مازيار اينا . باورم نمیشه براي هميشه رفت. خيلي سخت بود.
مراسمش رو به گردن گرفتم با كمك بچه ها همه كار را رو كرديم. از بچه هاي نزديك
نذاشتم كسي لباس عزا بپوشه. همگي كت و شلوار . پيراهن سفيد با كرابات سرمه اي . رفت. ... اما خیال روش همیشه همره ماست
تير ماه شمال مراسم جشن سجاد. خوش گذشت اما جای یکی خالی بود . دلتنگی میکردم اما نمیدونستم برای کی. شاید مازیار. اما نه یه حس دیگس...........
سال 83 بازم مشغول كار هستم. تابستون. جشن عروسي سجاد.
ديونه ها دارين چي ميخونين شد دفتر خاطرات.
تير ماه عهد بستم با..... خدایا هیچ وقت ازم دورش نکن.خدایا مراقبش باش.
ديگه بسته الانم كه اينجام خدارو شكر .   خدایا شکرت

نميدونم چي شد آخه اين بيوگرافيه يا بيو خاطرافي
بابا شما ديونه ايد كه داريد ميخونيد.

يسنا جونم و متين عزيزم دوستتون دارم

مواظب خودتون باشين
فداتون بشم
يه ديونه